نکاتی از خطبه جمعه شهر دشتی

از صفات پروردگار ، السمیع است او شنوای خوبی ست و خود را شنوا و سمیع معرفی می کند . آیا از خود پرسیده ایم که پروردگار از صفت سمیع خود چه چیزی را دنبال می کند شاید آسان از کنار آن گذشته ایم و گفتیم : خدا ، هر گفتاری از ما را می شنود پس مواظب باشیم حرف بدی از دهان ما خارج نشود . این مقدار فهم از این صفت ، بخش کوچکی از دلالت آن است و این آدمی را بیشتر به سکوت وا می دارد . ولی الله ، سمیع و شنواست تا بندگان مجال سخن گفتن با او داشته باشند او به سخن پاک بندگان ، شاد و خرسند می شود . ما از سر احتیاج با او سخن می گوییم و او از باب اشتیاق به سخن و درد دل بندگان ، توجه دارد . پروردگار در هر موقعیتی به بندگان نزدیک است ( فَإِنِّی قَرِیبٌ ۖ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ)
آیا توجه کرده ایم که در وقت اعتدال بعد از رکوع چه می گوییم ( سمع الله لمن حمده ربنا لک الحمد ) در این ذکر ، سخن از صفت سمیع پروردگار است . چه زود کلام و رفتار خوب و پاک ما به پروردگار وصل می شود . اینجا می گوید : مشتاق شنیدن حمد و کلام پاک شما هستم . اینجا مچ ما را نمی گیرد بلکه از هنر ما می گوید تا شوق خوب سخن گفتن را در دل ما بیافریند یعنی ای بنده ام ، تو توان هر هنری در زندگی داری و من آن را در توان تو می بینم .
زنی در خصوص اخلاق و رفتار شوهرش ، با رسول الله سخن می گفت و نسبت به یک عادت و رسم جاهلی شکایت داشت . پروردگار به درد دل این زن ، توجه فرمودند . (قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِی تُجَادِلُکَ فِی زَوْجِهَا وَتَشْتَکِیٓ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ یَسْمَعُ تَحَاوُرَکُمَآ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیر )
لذا پروردگار ، آیات نخستین سوره مجادله برای توجه به خواسته آن زن و تصحیح عادت جاهلی در امر خانواده ، نازل فرمود .
الله پای سخن هر انسانی می نشیند و در مقام الوهیت شنوای دعا و سخن هر موجودیست او سمیع است تا بنده اش در هر نقطه ای از عالم که باشد احساس تنهایی و غربت نکند و همواره خدا را در کنار خود ببیند . به قول معروف : آن کسی که دل را ساخته است بیشتر از شکسته شدنش ناراحت می شود .
اگر حاکم صدای مظلوم نشنود احکم الحاکمین آن را می شنود .
از صفات و هنرهای خوب انسان مومن این است که شنونده خوبی باشد چون انسان تا شنونده خوبی نباشد نمی تواند گوینده خوبی شود . گوش فرا دادن به سخن های خوب و مجال سخن دادن به دیگری ، از شان و منزلت کسی نمی کاهد وقتی که پروردگار در جایگاه خود سمیع است و به بندگان مجال سخن می دهد چطور بندگان به نسبت همدیگر چنین نباشند .
رسول الله سخن فقیر و غنی ، زن و مرد ، بزرگ و کوچک می شنید و به همه توجه می کرد تا حدی که برخی از یهودیان به رسول الله می گفتند : اذن ، یعنی گوش . چرا ؟ برای اینکه رسول الله به سخن و حرف همه توجه می کرد و به همه مجال سخن گفتن می داد متواضع بود و کسی را بخاطر موقعیت اجتماعی از سخن گفتن و درد دل محروم نمی کرد.
سلیمان به نطق پرندگان توجه داشت و سخن هدهد را شنید و گوش دادن به سخن موری هم کسر شان برای خود نمی دید . به قول معروف : سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش
هر انسانی که در خانواده خود مورد توجه قرار نگیرد احساس تنهایی و غربت می کند و دنبال گوشی می گردد که سخن و درد دل او را بشنود اگر این فرصت در خانواده برایش فراهم نشود در بیرون از خانواده دلبسته کسی می شود که به او توجه کند . شخصی ممکن است چندان خبری از وضعیت و فضای حقیقی خانه خود نداشته باشد ولی در عین حال چنان وابسته به فضای مجازی شده باشد که از دورترین نقطه محل زندگی خود باخبر باشد . در خانواده ، پای صحبت همدیگر نشستن و چهره به چهره شدن در فضای حقیقی ؛ رفاقت و دوستی را تقویت می کند . اولین دوستان هر کودک و نوجوانی باید پدر و مادر باشند . نیاز عاطفی فرزند ، با توجه به او و از توان و هنرش سخن گفتن و نشستن پای سخنش حاصل می شود ممکن است پدری بگوید : من چیزی برای فرزندم کم نگذاشتم موتور برایش خریدم و ماشین در اختیارش گذاشتم و او را به سفر تفریحی بردم  باید ملاحظه داشته باشیم همه این موارد در جای خودش پسندیده است ولی مادری یا پدری کردن فقط به رفع نیازی مادی فرزند نیست چه بسا این خریدنی ها بلای جان فرزند گردد و حتی موقعیت های خوب را از او بگیرد ولی با فرزند دوست بودن و اخلاق نیکو را به او آموختن باعث می شود فرزند کیفیت زندگی شرافتمندانه را در موقعیتهای مختلف زندگی بیاموزد .
لذا فرزند و دانش آموز نیز چیزی برای گفتن دارد که والدین و معلم به آن گوش دهند .

🖋شیخ عبدالعزیز دریایی امام جمعه شهر دشتی

روابط عمومی مجتمع دینی اهل سنت وجماعت شهرستان پارسیان

۹۸/۷/۵

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :