دنیا ، فرصت و مجال با قرآن زیستن است در غیر این صورت ، فرصتهای زندگی در رنگ و لعاب دیگری خواهد گذشت . ( وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ ) قرآن را برای یاد آوری آسان گردانیدیم آیا کسی هست که بوسیله قرآن ارزشها را به یاد آورد .
( افلا یتدبرون القران…) وقتی این آیه می خوانیم چه احساسی به ما دست می دهد ؟ مخاطب این آیه کیست ؟ این آیه از ما می خواهد که قرآن را بفهمیم تا فهم ما نسبت به قران تبدیل به عمل و رفتار شود و فقط در حد قرائت و تلفظ نماند . قران بدون واسطه با ما سخن می گوید چون لحظه ای که قرآن را تلاوت می کنی در همان لحظه ، پروردگار مستقیم با تو سخن می گوید چون تو قابلیتش داری که وصل پروردگار شوی و آموزه هایش را در قرآن دنبال کنی .
در هر تخصص و جایگاهی که باشی برای مسلمان زیستن ، باید حداقل از معلومات عمومی قرآن آگاهی داشته باشی . از گذر لحظات زندگی غفلت نکنیم و نگذاریم در جایگاه مسلمان ، هجوم تبلیغات شبانه روزی ، مجال عنایت به قران و فهم آن از ما بگیرد .
اگر سواد و دانش خود را در خصوص اندیشه و باورهای دینی خود را بالا نبریم خیلی از فکر ها و رفتارها ممکن است به عنوان دینداری بپذیریم و سالها با آن زندگی کنیم و چه بسا کج فهمی در دین ، باعث انکار دین شود ولی کسی که در ابتدا ، دین را خوب فهم کرده باشد دیندار خواهد ماند و هر برنامه و فکری را به عنوان دینداری نمی پذیرد .
دینی که تشویق به علم و دانش می کند و فهمیدن و دانستن را فضیلت و ضرورت می داند چنین کتاب و دینی نمی تواند برنامه و قانون خرافی و بی پایه داشته باشد چون خرافات و برنامه های بی پایه و اساس ، محصول جهل و نادانی ست .
هر مرد و زنی ، در طول هفته چقدر با آموزه های شرعی خود پیوند دارد ؟ چقدر فرصت برای فهم قرآن در قالب شرکت در کلاس و یا مطالعه کتاب و …می گذاریم چقدر حاضریم از توجه و وابستگی به برنامه های دیگر کم کنیم تا مجال و فرصت بیشتری برای توجه به قرآن و فهم آن داشته باشیم . سواد قرآنی که بالا رفت ، دیگر ذهن و رفتار آدمی آلوده به هر فکر و اندیشه ای نخواهد شد .
در آیات ۲۳۴ و ۲۳۵ سوره بقره چه آدابی از امور خانواده تبیین می شود ( وَالَّذِینَ یُتَوَفَّوْنَ مِنْکُمْ وَیَذَرُونَ أَزْوَاجًا یَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَهَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ..) آیا نوع نگاه عرفی به عده زن متوفی عنها مطابق با نگاه قرآن است ؟ زنی که در عده وفات شوهرش به سر می برد از روز وفات شوهر تا مدت چهار ماه و ده روز ازدواج نمی کند این رقم از جانب قرآن تعیین شده است و به طور قطع ، علت و حکمتی که به خیر زن و خانواده باشد دنبال می گردد . عده ، فرصت بازیابی زن است تا در این مدت از حیث جسمی و روانی آمادگی ازدواج برایش حاصل شود و در موقعیت مناسب قرار گیرد . مومن باور دارد که در ورای هر حکمی از جانب الله ، امر بندگی دنبال می شود و این امر به خیر و صلاح اوست . یکی از دانشمندان یهودی تحقیقی آغاز می کند که چرا قرآن ، مدت زمان چهار ماه و ده روز عده را فقط برای زن طلب نموده است او حالات متفاوت خانمها را در تعامل با مردان مورد بررسی و آزمایش قرار می دهد به نحوی که سیستم جسمی و روانی زن تحت تاثیر تعامل و آمیزش با شوهر چنان تنظیم می شود که در وقت وفات آن مرد ، تا مدتها جسم و روان زن در وضعیت سابق بسر می برد و آمادگی ندارد که با مرد دیگری رابطه زناشویی برقرار سازد و این مدت زمان را فقط در عددی می یابد که قرآن تعیین نموده است لذا نتیجه تحقیقش او را به پذیرش اسلام وا می دارد .
در مدت زمان عده ، زن می تواند رفتار و اخلاق عادی و معمول خود را داشته باشد و با حفظ اخلاق و آداب لازم ، کارهای داخل و خارج از منزل را انجام دهد و به منزل خود برگردد ولی در طول این مدت نباید به صورت صریح ، در موقعیت خواستگاری قرار گیرد . ولی اینکه نباید نا محرمی ببیند و یا با او سخن گوید و یا اینکه باید در کنج خانه و سیاه پوش بگذراند اصل و اساس شرعی ندارد و چنین رفتاری با زنی که در فرصت عده بسر می برد جایز نیست . لذا ما هر مقدار که احکام و رفتار را مطابق با قرآن و نصوص شرعی دنبال کنیم بهتر می *توانیم حد و اندازه ها را تشخیص دهیم و خود را دچار حرج و مشقت نکنیم .

🖋شیخ عبدالعزیز دریایی امام جمعه شهر دشتی

۹۸/۱۰/۲۰

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :